ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΔΡΑΣΗΣ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

 

ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΔΡΑΣΗΣ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

Περίοδος 2024–2026

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Το Διοικητικό Συμβούλιο που παρουσιάζει σήμερα τον απολογισμό της δράσης του συγκροτήθηκε σε σώμα στις 15.7.2024, μετά τις εκλογές της 27.6.2024. Τον Ιανουάριο του 2026 ανασυγκροτήθηκε, λόγω της συνταξιοδότησης των συναδελφισσών Μάντως Σταυροπούλου και Αθανασίας Καραγιάννη, με την αντικατάστασή τους από τα αναπληρωματικά μέλη Ανδρέα Σουρούνη και Ευαγγελία Σιδέρη.

Στον σημερινό απολογισμό θα επιχειρήσουμε να παρουσιάσουμε τη δράση του Συλλόγου κατά τη διάρκεια αυτής της θητείας, λαμβάνοντας υπόψη τόσο τις γενικότερες πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές εξελίξεις όσο και τα ιδιαίτερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι στις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις.

Α. Οι γενικές εξελίξεις – Το κοινωνικό, πολιτικό και οικονομικό περιβάλλον

1. Οι διεθνείς εξελίξεις

Η περίοδος 2024–2026 χαρακτηρίστηκε από έντονες διεθνείς ανακατατάξεις, πολεμικές συγκρούσεις και όξυνση των ανταγωνισμών μεταξύ μεγάλων οικονομικών και πολιτικών δυνάμεων.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται, ενώ η πολεμική σύγκρουση στη Μέση Ανατολή, η καταστροφή της Γάζας και η τραγωδία που βιώνει ο παλαιστινιακός λαός ανέδειξαν με τον πιο δραματικό τρόπο τις συνέπειες των γεωπολιτικών ανταγωνισμών. Η ευρύτερη αποσταθεροποίηση της περιοχής, οι εξελίξεις γύρω από το Ιράν και οι ανταγωνισμοί για τον έλεγχο των ενεργειακών πηγών και των εμπορικών δρόμων διαμορφώνουν ένα ιδιαίτερα επικίνδυνο διεθνές περιβάλλον.

Οι ανταγωνισμοί αυτοί δεν είναι άσχετοι με την οικονομία. Συνδέονται με τον έλεγχο των αγορών, των πλουτοπαραγωγικών πηγών, των ενεργειακών διαδρομών και των στρατηγικών περιοχών. Η πολεμική προετοιμασία και οι εξοπλισμοί απορροφούν τεράστιους οικονομικούς πόρους, οι οποίοι θα μπορούσαν να διατεθούν για την κάλυψη κοινωνικών αναγκών.

Η Ελλάδα δεν βρίσκεται έξω από αυτές τις εξελίξεις. Η συμμετοχή της στους ευρωατλαντικούς σχεδιασμούς, η διάθεση στρατιωτικών υποδομών και η εμπλοκή της στους ευρύτερους στρατιωτικούς και γεωπολιτικούς σχεδιασμούς δημιουργούν κινδύνους για τον ελληνικό λαό.

Γι' αυτό η υπεράσπιση της ειρήνης, η αλληλεγγύη στους λαούς που δοκιμάζονται από τους πολέμους και η αντίθεση στην εμπλοκή της χώρας μας αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της δράσης του εργατικού κινήματος.

2. Η οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα – Ακρίβεια και φτωχοποίηση

Παρά τις κυβερνητικές αναφορές στην ανάπτυξη της οικονομίας και στη βελτίωση των οικονομικών δεικτών, η πραγματικότητα που βιώνουν οι εργαζόμενοι απέχει σημαντικά από αυτή την εικόνα.

Η ακρίβεια εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα των νοικοκυριών. Οι τιμές των τροφίμων, της ενέργειας, των καυσίμων, των ενοικίων και των υπηρεσιών παραμένουν σε υψηλά επίπεδα, ενώ οι μισθολογικές αυξήσεις δεν επαρκούν για να αντισταθμίσουν τις απώλειες της αγοραστικής δύναμης των προηγούμενων χρόνων.

Ιδιαίτερα σοβαρές διαστάσεις έχει λάβει η στεγαστική κρίση. Η αύξηση των ενοικίων, η δυσκολία πρόσβασης σε προσιτή κατοικία και η μετατροπή της κατοικίας σε επενδυτικό προϊόν επιβαρύνουν ιδιαίτερα τους νέους εργαζόμενους και τα νοικοκυριά με χαμηλά και μεσαία εισοδήματα.

Η αύξηση του ΑΕΠ και η κερδοφορία των επιχειρήσεων δεν συνεπάγονται αυτομάτως βελτίωση της ζωής των εργαζομένων. Αντίθετα, η άνιση κατανομή του παραγόμενου πλούτου διευρύνει τις κοινωνικές ανισότητες.

Οι εργαζόμενοι καλούνται να ανταποκριθούν σε ολοένα και περισσότερες ανάγκες με μισθούς που δεν επαρκούν, ενώ η πρόσβαση σε βασικά κοινωνικά αγαθά, όπως η υγεία, η παιδεία και η κατοικία, γίνεται όλο και πιο δύσκολη.

Για τους δημοσίους υπαλλήλους, το αίτημα για ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς, επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού και αποκατάσταση των απωλειών των προηγούμενων χρόνων παραμένει απολύτως επίκαιρο. Η ανάγκη αυτή δεν αφορά μόνο την προσωπική οικονομική κατάσταση των εργαζομένων, αλλά και τη δυνατότητα του ίδιου του Δημοσίου να στελεχωθεί με προσωπικό που μπορεί να ζει αξιοπρεπώς από την εργασία του.

3. Η κυβερνητική πολιτική και η υποβάθμιση του δημόσιου τομέα

Στο εσωτερικό της χώρας, η κυβερνητική πολιτική συνεχίζει να κινείται στη λογική της ενίσχυσης της επιχειρηματικής δραστηριότητας, της ιδιωτικοποίησης δημόσιων λειτουργιών και της αντιμετώπισης των κοινωνικών αναγκών με όρους κόστους και ανταποδοτικότητας.

Η υγεία, η παιδεία, η κοινωνική ασφάλιση, οι μεταφορές και άλλες βασικές δημόσιες υπηρεσίες αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υποχρηματοδότησης και υποστελέχωσης, ενώ διευρύνεται η παρουσία ιδιωτικών επιχειρήσεων σε τομείς που αποτελούν κοινωνικά αγαθά.

Η τραγωδία των Τεμπών αποτέλεσε μια δραματική αποκάλυψη των συνεπειών που μπορεί να έχει η υποβάθμιση της ασφάλειας και η λειτουργία κρίσιμων δημόσιων υποδομών με κριτήριο το οικονομικό αποτέλεσμα. Ταυτόχρονα, ανέδειξε τη βαθιά κοινωνική δυσαρέσκεια και την απαίτηση για δικαιοσύνη, διαφάνεια και ουσιαστική απόδοση ευθυνών.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η δημόσια διοίκηση βρίσκεται αντιμέτωπη με μια διαρκή προσπάθεια αναδιοργάνωσης και συγκεντροποίησης. Το λεγόμενο επιτελικό κράτος, η αξιολόγηση, η στοχοθεσία και η ενίσχυση των μηχανισμών ελέγχου των υπαλλήλων διαμορφώνουν ένα διαφορετικό μοντέλο λειτουργίας του Δημοσίου, στο οποίο η αποτελεσματικότητα συχνά ταυτίζεται με ποσοτικούς δείκτες και όχι με την πραγματική εξυπηρέτηση των κοινωνικών αναγκών.

Η υποστελέχωση των υπηρεσιών, η συσσώρευση αρμοδιοτήτων, η εντατικοποίηση της εργασίας και η συνεχής μεταβολή του θεσμικού πλαισίου δημιουργούν ένα ολοένα δυσκολότερο εργασιακό περιβάλλον.

Οι δημόσιοι υπάλληλοι καλούνται να ανταποκριθούν σε αυξημένες απαιτήσεις, χωρίς να υπάρχουν πάντοτε το αναγκαίο προσωπικό, τα μέσα και οι υποδομές.

4. Η επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα

Κατά τη διάρκεια της θητείας μας εντάθηκε η προσπάθεια περαιτέρω απορρύθμισης των εργασιακών σχέσεων.

Η θεσμοθέτηση της δυνατότητας 13ωρης ημερήσιας απασχόλησης αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της κατεύθυνσης. Η επέκταση του ημερήσιου χρόνου εργασίας σηματοδοτεί μια αντίληψη σύμφωνα με την οποία η ζωή του εργαζόμενου προσαρμόζεται στις ανάγκες της αγοράς και όχι το αντίστροφο.

Παράλληλα, η ενίσχυση των πειθαρχικών μηχανισμών στο Δημόσιο, η αυστηροποίηση του πειθαρχικού πλαισίου και η σύνδεση της αξιολόγησης με κυρώσεις δημιουργούν ένα περιβάλλον αυξημένης πίεσης για τους δημοσίους υπαλλήλους.

Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι και η συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος και την άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων.

Η μονιμότητα δεν αποτελεί προνόμιο των εργαζομένων. Αποτελεί θεσμική εγγύηση για την ανεξαρτησία της δημόσιας διοίκησης, τη νομιμότητα της διοικητικής δράσης και την προστασία του δημοσίου συμφέροντος από πολιτικές και οικονομικές πιέσεις.

5. Οι εξελίξεις στις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις

Η κατάσταση αυτή αφορά άμεσα και τους εργαζόμενους στις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις.

Οι προηγούμενες μεταφορές υπηρεσιών σε άλλα υπουργεία, η αφαίρεση αρμοδιοτήτων από την Δ/νση  Κοινωφελών Περιουσιών, η αβεβαιότητα για τον μελλοντικό ρόλο των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων και η έλλειψη ολοκληρωμένου σχεδιασμού για τη λειτουργία τους δημιουργούν ανασφάλεια στους εργαζόμενους και υπονομεύουν τη δυνατότητα των υπηρεσιών να επιτελέσουν το έργο τους.

Ο νέος Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης και οι σχεδιαζόμενες αλλαγές στη διοικητική διάρθρωση της χώρας καθιστούν ακόμη πιο αναγκαία τη συλλογική παρέμβαση των εργαζομένων.

6. Οι κοινωνικοί αγώνες και η ανάγκη συλλογικής δράσης

Μέσα σε αυτό το δυσμενές περιβάλλον, η περίοδος 2024–2026 χαρακτηρίστηκε και από σημαντικές κοινωνικές αντιδράσεις και κινητοποιήσεις.

Οι μεγάλες συγκεντρώσεις για το έγκλημα των Τεμπών, με τη μαζική συμμετοχή εργαζομένων, νέων και ευρύτερων κοινωνικών στρωμάτων, ανέδειξαν την απαίτηση για δικαιοσύνη, διαφάνεια και ουσιαστική προστασία της ανθρώπινης ζωής.

Οι αγροτικές κινητοποιήσεις ανέδειξαν τα αδιέξοδα που αντιμετωπίζει ο πρωτογενής τομέας, την πίεση από το αυξημένο κόστος παραγωγής και τις δυσκολίες επιβίωσης των μικρών και μεσαίων παραγωγών.

Παράλληλα, οι αγώνες των εκπαιδευτικών, των υγειονομικών, των εργαζομένων στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, καθώς και οι αντιπολεμικές κινητοποιήσεις, ανέδειξαν ότι εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές κοινωνικές δυνάμεις που αντιστέκονται στην υποβάθμιση των δικαιωμάτων και των όρων ζωής τους.

Ωστόσο, η γενικότερη υποχώρηση της συλλογικής οργάνωσης, η αποδυνάμωση των συνδικαλιστικών διαδικασιών, η εξατομίκευση των προβλημάτων και η ανασφάλεια στην εργασία αποτελούν σοβαρά εμπόδια στην ανάπτυξη ενός μαζικού και αποτελεσματικού εργατικού κινήματος.

Ακριβώς γι' αυτό, ο ρόλος των σωματείων γίνεται ακόμη πιο σημαντικός. Η συλλογική οργάνωση, η συμμετοχή των εργαζομένων στις διαδικασίες των σωματείων, η αλληλεγγύη και η κοινή δράση αποτελούν αναγκαίες προϋποθέσεις για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας.

Β. Η δράση και η λειτουργία του Συλλόγου μας

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον κληθήκαμε να λειτουργήσουμε ως Σύλλογος Εργαζομένων.

Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε δεν είναι αποκομμένα από τη γενικότερη κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα. Η υποστελέχωση των υπηρεσιών μας, οι χαμηλές αποδοχές, η εντατικοποίηση της εργασίας, η αβεβαιότητα για το μέλλον των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων, η αξιολόγηση και η αυξανόμενη πίεση προς τους υπαλλήλους αποτελούν εκφάνσεις μιας συνολικότερης πολιτικής για το Δημόσιο.

Η υπεράσπιση των εργασιακών μας δικαιωμάτων δεν μπορεί, επομένως, να περιορίζεται στην αντιμετώπιση μεμονωμένων προβλημάτων. Απαιτεί συνολική διεκδικητική κατεύθυνση, σταθερή παρέμβαση, συλλογική συμμετοχή και συντονισμό με τα υπόλοιπα σωματεία και την Ομοσπονδία μας.

1. Λειτουργία του Διοικητικού Συμβουλίου

Κατά τη διάρκεια της θητείας μας οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι η λειτουργία του Διοικητικού Συμβουλίου παρουσίασε σοβαρές αδυναμίες.

Οι συνεδριάσεις ήταν περιορισμένες, ενώ μέρος της επικοινωνίας και της διεκπεραίωσης των ζητημάτων γινόταν μέσω ανταλλαγής ηλεκτρονικών μηνυμάτων.

Η ενίσχυση της λειτουργίας του Διοικητικού Συμβουλίου και η συχνότερη  πραγματοποίηση Γενικών Συνελεύσεων πρέπει να αποτελέσουν βασικές προτεραιότητες για την επόμενη περίοδο.

2. Αγωνιστική και συνδικαλιστική δράση

Παρά τις αδυναμίες στη λειτουργία των συλλογικών διαδικασιών, ο Σύλλογος συμμετείχε σε σημαντικές απεργιακές κινητοποιήσεις και αγωνιστικές δράσεις, που αφορούσαν τόσο τα γενικότερα εργασιακά δικαιώματα όσο και ειδικότερα ζητήματα των δημοσίων υπαλλήλων.

Απεργίες

Συμμετείχαμε στις ακόλουθες απεργιακές κινητοποιήσεις:

• 20.11.2024: Συμμετοχή στην απεργία της ΑΔΕΔΥ και της ΓΣΕΕ, με αιτήματα την αξιοπρεπή διαβίωση από τον μισθό μας και την αντιμετώπιση της ακρίβειας.
• 28.2.2025: Συμμετοχή στην απεργιακή κινητοποίηση για τη συμπλήρωση δύο χρόνων από την τραγωδία των Τεμπών.
• 9.4.2025: Συμμετοχή στην απεργία της ΑΔΕΔΥ για την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού και πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς.
• 28.8.2025: Συμμετοχή στην απεργία της ΑΔΕΔΥ ενάντια στον νέο νόμο για το πειθαρχικό δίκαιο των δημοσίων υπαλλήλων.
• 1.10.2025: Συμμετοχή στην απεργία ενάντια στο νομοσχέδιο για τη 13ωρη εργασία.
• 14.10.2025: Συμμετοχή στην απεργία ενάντια στην ψήφιση του νόμου που θεσμοθέτησε τη δυνατότητα 13ωρης εργασίας.
• 16.12.2025: Συμμετοχή στην απεργία της ΑΔΕΔΥ για αυξήσεις στους μισθούς και αλληλεγγύη στις αγροτικές κινητοποιήσεις.
• 13.5.2026: Συμμετοχή στην απεργία της ΑΔΕΔΥ με αιτήματα τις αυξήσεις στους μισθούς, την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού και τη μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους.

Απεργία-αποχή από την αξιολόγηση

• Στηρίξαμε την απεργία-αποχή από τη διαδικασία αξιολόγησης των δημοσίων υπαλλήλων κατά το 2025.
• Στηρίξαμε την απεργία-αποχή από την αξιολόγηση που είχε προκηρύξει η ΑΔΕΔΥ από τις 16.4.2026. Η συγκεκριμένη απεργία-αποχή κρίθηκε παράνομη στις 22.4.2026.

Στάσεις εργασίας και συλλαλητήρια

• 6.6.2025: Συμμετοχή στη στάση εργασίας, μετά από κάλεσμα του Νομαρχιακού Τμήματος Αχαΐας της ΑΔΕΔΥ, έξω από το Δικαστικό Μέγαρο Πάτρας, για την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού.
• 14.7.2026: Συμμετοχή στη στάση εργασίας της ΑΔΕΔΥ ενάντια στην κυβερνητική πρόταση αναθεώρησης του Συντάγματος, με αιχμή την άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων και την κατάργηση των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων.
• 5.9.2026: Συμμετοχή στο συλλαλητήριο στη Θεσσαλονίκη, στο πλαίσιο της ΔΕΘ, με κάλυψη του κόστους μετακίνησης με λεωφορεία.
• 21.10.2026: Συμμετοχή στη στάση εργασίας της ΑΔΕΔΥ για τα πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια.
• 30.10.2026: Συμμετοχή στην τετράωρη στάση εργασίας της ΑΔΕΔΥ για τον αποκλεισμό του λιμανιού της Πάτρας, στο πλαίσιο της διεθνούς δράσης ενάντια στον πόλεμο.

3. Συμμετοχή σε τοπικές κινητοποιήσεις και δράσεις

Ο Σύλλογος συμμετείχε και στήριξε σειρά κινητοποιήσεων και δράσεων που οργανώθηκαν από το Εργατικό Κέντρο Πάτρας, την ΑΔΕΔΥ και άλλους φορείς.

Ειδικότερα:

• 2.11.2024: Διακίνηση ανακοίνωσης του Εργατικού Κέντρου Πάτρας ενάντια στις απολύσεις εργαζομένων από τα ζαχαροπλαστεία CARAVEL και τη VODAFONE.
• Χριστούγεννα 2025: Στήριξη των δράσεων του Εργατικού Κέντρου Πάτρας κατά τη διάρκεια των γιορτών, όπως η συγκέντρωση τροφίμων και παιχνιδιών για ανέργους, η εθελοντική αιμοδοσία και οι θεατρικές παραστάσεις.
• 26.1.2025: Συμμετοχή στο συλλαλητήριο για τα Τέμπη, με σύνθημα «Δεν έχω οξυγόνο», μετά από κάλεσμα του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών.
• 4.2.2025: Συμμετοχή στην παράσταση διαμαρτυρίας του Νομαρχιακού Τμήματος Αχαΐας της ΑΔΕΔΥ στην έδρα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης, για την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού και άλλα μισθολογικά αιτήματα.
• 5.3.2025: Συμμετοχή στο συλλαλητήριο του Εργατικού Κέντρου Πάτρας ενάντια στη συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών.
• 7.3.2025: Συμμετοχή στο συλλαλητήριο της ΑΔΕΔΥ για να μην υπάρξει συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών, μετά τις δηλώσεις του Πρωθυπουργού που απέδιδαν ευθύνες στους δημοσίους υπαλλήλους λόγω της μη εφαρμογής της αξιολόγησης.
• 21.3.2025: Συμμετοχή στην εκδήλωση του Νομαρχιακού Τμήματος Αχαΐας της ΑΔΕΔΥ για την ενημέρωση σχετικά με την πρότυπη δίκη στη Μείζονα Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας.
• 9.10.2025: Συμμετοχή στη συγκέντρωση αλληλεγγύης του Εργατικού Κέντρου Πάτρας ενάντια στην επίθεση των ισραηλινών δυνάμεων στον στολίσκο που μετέφερε ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα. Εκδόθηκε και σχετικό ψήφισμα του Συλλόγου.
• Συμμετοχή στην πορεία για την επέτειο του Πολυτεχνείου, στις εκδηλώσεις της Εργατικής Πρωτομαγιάς και στα συλλαλητήρια της 28ης Φεβρουαρίου 2025 και 2026 για το έγκλημα των Τεμπών.
• 27 και 28.3.2026: Συμμετοχή στα αντιπολεμικά συλλαλητήρια στην Πάτρα, μετά και τους βομβαρδισμούς στο Ιράν.

4. Συμμετοχή στις δράσεις της ΟΣΕΑΔΕ

Ο Σύλλογος συμμετείχε στις δράσεις της Ομοσπονδίας Συλλόγων Εργαζομένων Αποκεντρωμένων Διοικήσεων Ελλάδας (ΟΣΕΑΔΕ).

Ειδικότερα:

• 14–16.5.2025: Συμμετοχή στο 6ο Τακτικό Συνέδριο της ΟΣΕΑΔΕ.
• 3.6.2026: Συμμετοχή στην τηλεδιάσκεψη που διοργάνωσε η ΟΣΕΑΔΕ για τον νέο Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
• Διακίνηση των ανακοινώσεων και των ενημερωτικών παρεμβάσεων της Ομοσπονδίας προς τα μέλη του Συλλόγου.

5. Παρεμβάσεις για ζητήματα που αφορούν τους εργαζόμενους στις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις

Ιδιαίτερη σημασία είχαν οι παρεμβάσεις του Συλλόγου για ζητήματα που αφορούν άμεσα τις συνθήκες εργασίας και τις αποδοχές των συναδέλφων μας.

Επέκταση της αποζημίωσης για υπερωριακή εργασία σε όλους τους συναδέλφους.

Αποζημίωση για εργασία κατά τις Κυριακές και εξαιρέσιμες ημέρες σε συναδέλφους που απασχολούνται σύμφωνα με το ν. 5275/2026.

Διεκδίκηση αναδρομικών δώρων

Τον Μάιο του 2025 συμμετείχαμε στην αγωγή για τη διεκδίκηση των δώρων αναδρομικά, στο πλαίσιο της συλλογικής προσπάθειας για την αποκατάσταση των μισθολογικών απωλειών των δημοσίων υπαλλήλων.

Παρεμβάσεις για τον ελεγκτή νομιμότητας

- 19.6.2026: Πραγματοποιήθηκε συνάντηση με τον Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης για το ζήτημα του ελεγκτή νομιμότητας. Ακολούθησε σχετική ενημερωτική ανακοίνωση προς τους συναδέλφους.

Ζητήματα Ιατρού Εργασίας

- 31.7.2026: Εκδώσαμε ανακοίνωση σχετικά με τις ενέργειες του Ιατρού Εργασίας και την ανάγκη αντικατάστασής του.

Οι παρεμβάσεις αυτές αναδεικνύουν τη σημασία της συστηματικής παρακολούθησης των προβλημάτων των υπηρεσιών μας και της άσκησης πίεσης προς τη διοίκηση για την επίλυσή τους.

Γ. Αλληλεγγύη και κοινωνική δράση

Η δράση του Συλλόγου δεν περιορίστηκε στα στενά εργασιακά ζητήματα. Στηρίξαμε αγώνες και διεκδικήσεις άλλων εργαζομένων και κοινωνικών ομάδων, αναγνωρίζοντας ότι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε έχουν κοινές αιτίες και ότι η αλληλεγγύη αποτελεί βασικό στοιχείο της συνδικαλιστικής δράσης.

Σε μια περίοδο κατά την οποία η ακρίβεια, η ανασφάλεια, η υποβάθμιση των κοινωνικών υπηρεσιών και οι κοινωνικές ανισότητες επιβαρύνουν ολοένα και περισσότερο τη ζωή των εργαζομένων, θεωρούμε ότι η κοινωνική παρέμβαση ενός σωματείου δεν μπορεί να είναι αποκομμένη από την καθημερινότητα και τις ανάγκες της κοινωνίας.

1. Αλληλεγγύη σε εργαζόμενους και κοινωνικούς αγώνες

• 3.4.2025: Διακίνηση της ανακοίνωσης του Εργατικού Κέντρου Πάτρας για τη στήριξη στην εκπαιδευτικό Χρύσα Χοτζόγλου, η οποία διώκεται επειδή εξέφρασε τη διαμαρτυρία της μαζί με μαθητές κατά τη διαδικασία αξιολόγησης νεοδιόριστης εκπαιδευτικού.
• 30.9.2025: Έκδοση ψηφίσματος συμπαράστασης στον απεργό πείνας Πάνο Ρούτσι και στους γονείς των θυμάτων του εγκλήματος των Τεμπών.
• 25.10.2025: Έκδοση ψηφίσματος για τις συλλήψεις φοιτητών μέσα στο Πολυτεχνείο, την παραμονή της απεργίας της 14ης Οκτωβρίου.
• 3.12.2025: Στήριξη του αγώνα των αγροτών, με βάση και τη σχετική ανακοίνωση της ΟΣΕΑΔΕ.
• Έκδοση ψηφίσματος συμπαράστασης στην Κατερίνα Πατρικίου, Πρόεδρο του Συλλόγου Εργαζομένων του Νοσοκομείου «Άγιος Σάββας», για τη δίωξή της από τη διοίκηση του σωματείου, λόγω της υπεράσπισης της απεργίας των καθαριστριών του νοσοκομείου.
• Έκδοση ψηφίσματος συμπαράστασης στον εργαζόμενο Αντωνίου, ο οποίος απολύθηκε από το ΕΚΠΑ λόγω της συμμετοχής του στις κινητοποιήσεις ενάντια στον νόμο για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια.
• Έκδοση ψηφίσματος αλληλεγγύης στην Παρασκευή Τυχεροπούλου.

2. Αιμοδοσίες

Ο Σύλλογος συνέχισε να στηρίζει την εθελοντική αιμοδοσία, αναγνωρίζοντας την ιδιαίτερη κοινωνική σημασία της.

Κατά τη διάρκεια της θητείας πραγματοποιήθηκαν αιμοδοσίες στις ακόλουθες ημερομηνίες:

• 16.5.2025
• 30.10.2025
• 30.4.2026
• 24.9.2026

Η εθελοντική αιμοδοσία αποτελεί μια σταθερή κοινωνική δράση του Συλλόγου, που συνδέει την αλληλεγγύη με την έμπρακτη προσφορά προς τον συνάνθρωπο.

3. Πρωτοχρονιάτικες πίτες και συναντήσεις συναδέλφων

Ο Σύλλογος διοργάνωσε εκδηλώσεις κοπής πρωτοχρονιάτικης πίτας σε διαφορετικές πόλεις, δίνοντας την ευκαιρία στους συναδέλφους να συναντηθούν και να επικοινωνήσουν.

Για το 2025:

• 5.2.2025: Μεσολόγγι.
• 6.2.2025: Πύργος.
• 12.2.2025: Πάτρα, στο καφέ «Νέον».

Για το 2026:

• 4.2.2026: Μεσολόγγι.
• 6.2.2026: Πάτρα, στον «Φάρο».

4. Θεατρικές παραστάσεις και πολιτιστικές δραστηριότητες

Στο πλαίσιο της πολιτιστικής και κοινωνικής δραστηριότητας του Συλλόγου, στηρίξαμε θεατρικές παραστάσεις για παιδιά και ενήλικες, είτε καλύπτοντας μέρος ή το σύνολο του εισιτηρίου είτε προωθώντας τις παραστάσεις στα μέλη μας.

Συγκεκριμένα:

• 21–23.11.2025: «Μη με λες αφεντικό», από τη Θεατρική Ομάδα του Πολιτιστικού Κέντρου Εργαζομένων και Συνταξιούχων ΟΤΕ Πάτρας.
• 21.12.2025: «Ταξίδι μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα» του Ευγένιου Ο'Νηλ, από το ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας.
• 26–27 και 29.12.2025: «Πού να σκάσεις Κριστομπίτα, δεν θα πάρεις τη Ροζίτα» του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, στο Θέατρο Επίκεντρο, από το ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας.
• 27–29.12.2025: «Ερωτόκριτος για παιδιά», στο Θέατρο ACT.
• 8.3.2026: «Το σπίτι της Μπερνάντα Άλμπα», στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας.
• 21–22.3.2026: «Το μεγάλο παιχνίδι» του Άγγελου Τερζάκη, από τη Θεατρική Ομάδα του Πολιτιστικού Κέντρου Εργαζομένων και Συνταξιούχων ΟΤΕ Πάτρας.
• 22.6.2026: «Οδυσσέα γύρισε σπίτι» του Ιάκωβου Καμπανέλλη, από τον Πανεπιστημιακό Πολιτιστικό Όμιλο «Τέχνης Κίνηση».
• «Η καλοσύνη του κόσμου» του Κώστα Νταλιάνη, παιδική παράσταση στο Επίκεντρο, στο πλαίσιο των χριστουγεννιάτικων εκδηλώσεων του 2026.
• «Χόρεψέ με πατέρα», παράσταση αφιερωμένη στην Παγκόσμια Ημέρα για τη νόσο Αλτσχάιμερ, τον Σεπτέμβριο του 2026.

5. Άλλες κοινωνικές δράσεις

• Αποστολή συλλυπητήριας επιστολής και προσφορά χρηματικού ποσού στο «Χαμόγελο του Παιδιού», στη μνήμη της συναδέλφου μας Γιώτας Γιαννοπούλου.
• Αποστολή συλλυπητήριας επιστολής και κατάθεση στεφάνου για την απώλεια του συναδέλφου μας Παναγιώτη Χονδρού.
• Αποστολή συλλυπητήριας επιστολής για την απώλεια του ασκούντος καθήκοντα Συντονιστή, Διονύση Παναγιωτόπουλου, και κατάθεση στεφάνου στην κηδεία του.

Δ. Συνολική αποτίμηση – Συμπεράσματα και προοπτικές

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Από την παραπάνω καταγραφή προκύπτει ότι ο Σύλλογος είχε παρουσία σε σημαντικές απεργιακές κινητοποιήσεις, τοπικούς αγώνες και κοινωνικές δράσεις. Παρενέβη σε ζητήματα που αφορούσαν άμεσα τις εργασιακές συνθήκες στις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις, στήριξε διεκδικήσεις των εργαζομένων και συμμετείχε στις πρωτοβουλίες της Ομοσπονδίας και των συνδικαλιστικών φορέων της περιοχής.

Παράλληλα, διατηρήσαμε τις κοινωνικές και πολιτιστικές δραστηριότητες του Συλλόγου, τις αιμοδοσίες και τις πρωτοβουλίες αλληλεγγύης. Οι δράσεις αυτές έχουν τη δική τους ιδιαίτερη αξία, καθώς συμβάλλουν στην επικοινωνία μεταξύ των συναδέλφων, ενισχύουν τους δεσμούς αλληλεγγύης και κρατούν ζωντανή τη συλλογικότητα πέρα από τον στενό χώρο εργασίας.

Ωστόσο, ένας απολογισμός δεν μπορεί να είναι ολοκληρωμένος αν δεν αναγνωρίζει και τις αδυναμίες μας.

Δεν καταφέραμε να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για μια πιο ζωντανή και ουσιαστική συμμετοχή των μελών στη λειτουργία του Συλλόγου.

Η συμμετοχή σε απεργίες και κινητοποιήσεις είναι απαραίτητη, αλλά δεν αρκεί από μόνη της. Χρειάζονται ενημέρωση, συζήτηση, οργάνωση και ενεργοποίηση των εργαζομένων. Χρειάζεται ο Σύλλογος να βρίσκεται πιο κοντά στους συναδέλφους, να ακούει τα προβλήματά τους και να τους δίνει τη δυνατότητα να συμμετέχουν ενεργά στη διαμόρφωση των αποφάσεων.

Στην επόμενη περίοδο έχουμε μπροστά μας σημαντικά ζητήματα:

• Την υπεράσπιση της μονιμότητας και των εργασιακών δικαιωμάτων των δημοσίων υπαλλήλων.
• Την ουσιαστική αύξηση των μισθών και την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού.
• Την υπεράσπιση του δημόσιου χαρακτήρα των υπηρεσιών και των κοινωνικών αγαθών.
• Την ενίσχυση των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων με προσωπικό, υποδομές και σαφές πλαίσιο αρμοδιοτήτων.
• Την προστασία των εργαζομένων από την αυθαιρεσία, την εντατικοποίηση και την πειθαρχική τρομοκρατία.
• Την υπεράσπιση της υγείας και της ασφάλειας στους χώρους εργασίας.
• Την ενίσχυση της αλληλεγγύης και της κοινής δράσης με τους υπόλοιπους εργαζόμενους.

Πάνω απ' όλα, όμως, χρειάζεται να ενισχύσουμε τον ίδιο τον Σύλλογο. Να αυξήσουμε τη συμμετοχή των συναδέλφων, να πραγματοποιούμε τακτικές Γενικές Συνελεύσεις, να συνεδριάζει συχνότερα το Διοικητικό Συμβούλιο και να οργανώσουμε καλύτερα την επικοινωνία μεταξύ των υπηρεσιών και των πόλεων στις οποίες εργαζόμαστε.

Ο Σύλλογος δεν είναι το Διοικητικό Συμβούλιο. Είναι το σύνολο των εργαζομένων που τον αποτελούν. Η επόμενη περίοδος θα είναι απαιτητική. Οι εξελίξεις στις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις, οι αλλαγές στη δημόσια διοίκηση και η συνολικότερη επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα καθιστούν αναγκαία την ύπαρξη ενός Συλλόγου περισσότερο ενεργού, μαχητικού και παρεμβατικού.

Τα δικαιώματά μας δεν είναι δεδομένα. Κατακτήθηκαν μέσα από αγώνες και μόνο μέσα από συλλογικούς αγώνες μπορούν να υπερασπιστούν και να διευρυνθούν.